Van wegkijken naar herkennen en handelen

Femicide komt zelden uit het niets. Vaak gaat er een patroon van controle, intimidatie, bedreiging of geweld aan vooraf. Signalen zijn er dus vaak al eerder, maar worden door mensen in de omgeving niet altijd herkend of serieus genomen.

Hoe zorgen we ervoor dat omstanders die signalen eerder zien, begrijpen wat er aan de hand kan zijn én weten wanneer en hoe ze kunnen handelen? Dat was het vraagstuk waar we mee aan de gang gingen voor de regio Kennemerland.

Veel signalen van intieme terreur lijken op zichzelf niet direct alarmerend. Soms worden signalen, zoals jaloers gedrag, constant appen of willen bepalen met wie iemand omgaat, zelfs gezien als liefde of betrokkenheid. Juist daarin zit het probleem. Pas als mensen afzonderlijke signalen leren herkennen als onderdeel van een patroon, verandert de betekenis van wat ze zien. En ontstaat er een aanleiding om iets te doen.

Maak zichtbaar wat we te makkelijk normaal zijn gaan vinden.

We ontwikkelden een campagne die herkenbare situaties uit relaties in een ander perspectief plaatst. Niet door het meest extreme geweld te laten zien, maar juist door aandacht te vragen voor gedrag dat daaraan vooraf kan gaan.

Zo helpen we omstanders signalen van intieme terreur eerder te herkennen en maken we duidelijk wat zij kunnen doen als ze zich zorgen maken.

Met herkenbare situaties en concrete signalen brachten we intieme terreur dichtbij. De campagne maakte zichtbaar dat controle en intimidatie verschillende vormen kunnen aannemen en hielp mensen om gedrag anders te interpreteren.

Naast bewustwording boden we een concreet handelingsperspectief: wat kun je doen als je signalen herkent, hoe begin je een gesprek en waar kun je terecht voor advies of hulp?

Zo maakten we de stap van zien naar herkennen en van herkennen naar handelen

De campagne bracht een onderwerp dat zich vaak achter gesloten deuren afspeelt naar buiten. Omstanders werden geholpen signalen van intieme terreur eerder te herkennen en kregen handvatten om niet alleen bezorgd te zijn, maar ook iets met die bezorgdheid te doen.

Daarmee richtte de campagne zich niet alleen op bewustwording, maar op het cruciale moment dat daarop moet volgen: weten wanneer en hoe je kunt handelen.